همشهری آنلاین: آن روزها، سفر به کیش تنها یک تفریح نبود؛ دریچهای بود به دنیایی مدرنتر، آرامتر و متفاوت از فضای خاکستری شهرها. تصاویری که پیش رو دارید، قابی از همان روزگار است؛ زمانی که هنوز برجهای سربهفلککشیده خط آسمان جزیره را مخدوش نکرده بودند و صدای امواج خلیجفارس، موسیقی غالب سواحل بود. در این عکسها، «کشتی یونانی» را میبینیم که در غروبی دلانگیز و از پس شاخههای نخل، همچنان با صلابت ایستاده است؛ نمادی که هنوز هم امضای کیش محسوب میشود.
عکسها روایتی صادقانه دارند؛ از ساختمان مدرن سازمان منطقه آزاد با آن معماری خاص دهه هفتادیاش گرفته تا آلاچیقهای حصیری سادهای که پناهگاه مسافران در ساحل مرجانی بودند. تصویر کودکانی که پای منارههای مسجد بومی جزیره بازی میکنند، یادآور میشود که کیش پیش از آنکه ویترین پاساژها باشد، خانه گرم مردمان خونگرم جنوب بوده است. هتلها هنوز اندکاند و طبیعت بکر جزیره، در نمای هوایی خودنمایی میکند.
این گزارش تصویری، دعوتی است به یک سفر زمان؛ به روزهایی که کیش، آرامآرام داشت به مقصد رویایی تعطیلات ایرانیان تبدیل میشد. تماشای این تصاویر برای کسانی که آن سالها را به یاد دارند، لبریز از حس نوستالژی و برای نسل جدید، تصویری حیرتانگیز از خلوتی بکر نگین خلیج فارس است.
نظر شما